144 INDJJL LOEKAS XVU.
SABĔRMOELA, maka kata Isa kapada moerid-moeridnja: Bahwa ta'dapat tiada banjaḳlah sjak akan tĕrbit, tĕtapi wai bagai orang jang mĕndatangkan dia!
2. Djikalau kiranja lehernja dikaloengkan dengan saboewah batoe kisaran, laloe ija pon diboewang kadalam laoet, ija-itoe baik bagainja daripada ditĕrbitkannja sjak dalam hati sa'orang orang kĕtjil ini.
3. Pĕliharakanlah dirimoe; maka djikalau saoedaramoe bĕrsalah kapadamoe, tĕgorkanlah dia; djikalau ija mĕnjĕsal, ampoenilah dia.
4. Maka djikalau kiranja ija bĕrsalah kapadamoe toedjoeh kali dalam sahari, dan toedjoeh kali dalam sahari pon ija baliḳ poela kapadamoe, katanja: Bahwa mĕnjĕsallah akoe; hĕndaḳlah ĕngkau mĕngampoeni dia.
5. Maka kata sĕgala rasoel itoe kapada Toehan: Tambahilah kiranja pĕrtjaja kami.
6. Maka kata Toehan: Djikalau pada kamoe ada pĕrtjaja sabesar saboetir bidji sawi sakaUpon, maka katamoe kapada pohon kĕrtau ini: Tĕrbantoenlah ĕngkau, bertoemboehlah dalam laoet, nistjaja ijapon akan menoeroet katamoe kĕlaḳ.
7. Tĕtapi siapakah di-antara kamoe, djikalau ija menaroh sa'orang hamba jang mĕnanggala ataw mĕnggombalakan binatangnja, maka apabila hamba itoe poelang dari bendang, sabĕntar djoega dikatakannja kapadanja: Marilah ĕngkau, doedoeḳ makan?
8. Boekankah ija akan bĕrkata kapadanja demikian: Sadjikanlah barang jang hĕndaḳ koemakan; ikatiah pinggangmoe, lajanilah akoe, sampai soedah akoe makan minoem, kĕmoedian bolihlah ĕngkau pon makan minoem djoega.
9. Adakah ija mĕmberi tĕrima-kasih kapada hamba itoe sĕbab tĕlah diboewatnja sĕgala jang disoeroeh kapadanja itoe? Pada sangkakoe: Tidak.
10. Dĕmikianlah kamoe pon, satĕlah soedah kamoe pĕrboewat sĕgala sasoeatoe jang disoeroeh kapadamoe, katakanlah: Bahwa kami ini hamba jang tiada bĕrgoena, karĕna kami tĕiah mĕmboewat hanja barang jang wadjib atas kami sĕhadja.
11. Maka pada sakali peristewa tĕngah Isa bĕrdjalan kaJeroezaiim , dilaloeïnja negari Samaria dan Galiiea.
12. Sĕrta ija masoeḳ kadalam saboewah doesoen anoe, bĕrtĕmoelah dĕngan dia sapoeloeh orang bĕrkoesta, jang tinggal berdiri djaoeh-djaoeh.
13. Maka mareka-itoepon mĕnjaringkan soearanja, katanja: ja Isa, ja Goeroe, kasihankanlah kami.
14. Satĕlah dipandangnja akan mareka-itoe, maka kata Isa: Pĕrgilah, toendjoeḳkan dirimoe kapada imam. Maka sasoenggoehnja dalam antara bĕrdjalan mareka-itoepon disoetjikan.
15. Maka sa'orang daripada mareka-itoe, demi dilihatnja bahwa ija tĕlah sĕmboeh, maka baliḳlah ija kĕmbali sambil memoeliakan Allah dĕngan njaring soearanja.
16. Laloe soedjoedlah ija pada kaki Isa, mĕmbĕri terima-kasih; maka adaliah ija-itoe sa'orang orang Samaria.
17. Maka kata Isa: Boekankah sapoeloeh orang tĕlah disoetjikan? dimana jang sambiian itoe?
18. Tiadakah didapati akan sa'orang djoea pon, jang datang kĕmbali akan mĕmoeliakan Allah, mĕlainkan orang dagang ini?
19. Maka kata Isa kapadanja: Bangkitlah, pĕrgilah ĕngkau; bahwa pĕrtjajamoe tĕlah mĕnjĕmboehkan dikau.