„Ko Xaynay, salieloelnja akoe tida boleh boeka ini resia pada siapapoen kerna djika diketahoei oleh kadoewa madjikan. tida bisa dibilang apa akoe masi bisa idoep atawa tida. Tetapi akoe tida tega meliat padamoe menanggoeng sengsara lebih djaoe, maka akoe kasi taoe padamoe teroes terang. Tihung Tjoe itoe koetika sasoedahnja ia menemoein kaoe dan pada esok harinja ia dengen diam-diam telah berlaloe meninggalken Tjip-sian-tjhung pergi ka kota Yangtjioe,begkoe poen Tjoe Bo, apa kaoe kira betoel-betoel la poelang ka roemah iboenja? Sasoedah ia dapet taoe Tjhung Tjoe pergi ka Yangtjioe, ia poen telah menjoesoel pada esok harinja. Alarikalah soewami-istri berdoewa pergi boewat bales sakit hati soewamimoe."
Tjie-hiong-piao Tam Swat Yong mendenger katerangannja Ah Kwie sauget terprandjat seraja kata, „Ah Kwie, kaoe djangan boedjoekin akoe dengen mendjoesta! Apa ini sama sekali betoel? Kenapa marika tida kasi tahoe akoe." Meliat perlakoean marika terhadep akoe, akoe masi ragoe-ragoe apa marika maoe berboewat begitoe?"
„Ko Naynay, akoe tida maoe banjak bitjara lagi, djika kaoe sakiranja masi tida pertjaja djoega, silahkenlah preksa di kamar belakang," saoet Ah Kwie.
Menginget bahwa Ah Kwie tida pernah mendjoesta, djoega ia telah berbitjara dengen roman jang soenggoe -soenggoe, maka tjoekoeplah Tam Swat Yong poenja kapertjajahan padanja dan berkata„Ah Kwie. kaoe telah tarohken djiwamoe oentoek kapentingankoe ! Satoe boedi jang sanget besar kerna apabila ini hari kaoe tida terangken itoe padakoe, akoe telah ambil kepastian jang ini hari djoega akoe aken berlaloe dari sini.
Ja! Sekarang ajahkoe maskipoen kahatannja berperangi seperti orang jang kedjem dan angkoeh, tetapi oleh kerna ia ingin soepaja akoe tida menderita