130
dari kamarnja commissaris abis dipreksa. Ia teroes ketemoeken de Stijf jang, sasoedahnja kasih tangan, lantes menanja:
„Apakah wijkmeester soedah dapet tjari itoe anak jang satoenja lagi?“
„Blon, toean, sebab kabetoelan tadi pagi ia baroe pergi ka desa Tjiloetoeng, ka roemah familienja, jang djaoenja lima pal dari sini, tapi saja soedah soeroe orang soesoel, lagi satoe doea djam tentoe bisa dibawa dateng. Bagimana hatsilnja toean poenja pepreksaän pada anaknia ini sienshe?“
— „Ia moengkir ada naek fiets zonder lentera. Saja soedah sanggil Misleid dan Kabalerang, tapi doea-doeanja tida kenalin, dan mala Kabalerang pastiken itoe anak jang samalem ada laen orang, boekan Hie Seng, jang roepanja kaliatan tida nakal, hingga saia moesti pertjaja iapoenja keterangan, tapi saja kapengen denger pengakoean itoe anak jang satoenja lagi,“
— „Kaloe toean rasa ia tida bersalah, apakah boleh ia dikasih poelang ka roemahnja sekarang djoega? kasian itoe sinshe, sebab ia poenja roemah obat tida ada jang oeroes. Kaloe anak jang satoenja soedah dapet, gampang saja kirim kombali ka sini doea-doeanja.“