KAIN SUNSANG BARAIK
Adolah pado suatu hari, hari nan sadang tangah hari, sadang bunta bayang-bayang, sadang langang urang di kampuang, sadang rami urang di balai, tabiklah kiro-kira Malin Deman, pai mandi parintang hari, iyo ka Lubuak Kamuniang Gadiang, di ranah Kampuang Tibarau, dalam nagari Batang Mua.
Bagageh Malin turun ka laman, dituruikkan labuh nan panjang, bajalan baguluik-guluik, lah sarantang pajalanan, cukuik baduo rantang panjang, lahtibo garandisanan, diLubuak Kamuniang Gadiang, lubuak bapaga pudiang ameh, batu basusun kiri kanan, lubuak satilagikiramat, aia janiah ikannyo jinak, disanan ikan badarai ameh, di dalam buayo putiah daguak, di atehnyo baringin sonsang, di hilia pincuran tujuah.
Lorong kapado Malin Deman, diluluihkan pakaian maso itu, lah takanak kain basahan, iyolah kain cindai haluih, dibaok turun masuak ayia, bakaja ikan nan banyak, maliek panau siMalin Deman.
Panau banamo kasadonyo, panau di dado saliguri, mambayang ka dalam ayia, kaduo panau pamanih, panau pakasiah rando gadih, panau tantang suduik hati, bapantang mati kanairacun, bukan bak panau rang kini, panau kiramat dari dulu, sajak di rahim mandeh kanduang.